Həbs edilmiş məmurların övladlarının vəzifədə saxlanılması və vəzifəyə gətirilməsi düzgündürmü? -- HÜQUQŞÜNASDAN AÇIQLAMA

WhatsApp Image 2021 01 11 at 22.41.43
 
Vüqar DADAŞOV: "Qida Təhlükəsizliyi  Agentliyində hüquqşünaslar üçün boş vakant iş yerləri çoxdur. Təəssüf ki, orada, kasıb təbəqənin uşaqlarının işə düzəlməsi mümkünsüzdür!"
 
Son günlər mətbuatda və sosial şəbəkələrdə, rüşvət və korrupsiya əməllərinə görə həbs edilmiş məmur  övladlarının yüksək vəzifələrdə saxlanılıb- saxlanılmamalarının, eləcə də bu sıradan yeni təyinatların nə dərəcədə düzgünlüyü barədə geniş müzakirələr gedir. Bu ciddi məsələ ilə bağlı müxtəlif fikirlər irəli sürülür, hər kəsin isə, bu məsələyə öz subyektiv yanaşması olur. 
 
Hüquqşünas, Qarabağ qazisi Vüqar Dadaşovun da bu məsələyə münasibəti maraqlıdır. O, araz.az-a açıqlamasında deyib:
"Fikrimcə, bu məsələyə bir neçə aspektdən, daha doğrusu, hüquqi və mənəvi baxımdan yanaşmaq olar. Ancaq, öncə, əsas bir halı diqqətinizə çatdırmaq istəyirəm. Müşahidələr göstərir ki, əksər məmurlar və varlılar, həmişə, öz övladlarının hüquqşünaslıqla və dövlət idarəçilik sistemi ilə bağlı təhsil almaları üçün olduqca maralı olublar. Elə, hal-hazırda da məmurlar üçün bu istiqamət prioritet olaraq qalır. 
 
Əvvəlcə, bu məsələyə hüquqi baxımdan nəzər yetirək; Əlbəttə, dövlətimiz hüquqi dövlətdir və hüquqi baxımdan həbs edilmiş dövlət məmurunun övladlarının müəyyən dövlət qulluğunda əmək fəaliyyətinə heç bir qanuni qadağa yoxdur. Digər tərəfdən, bir şəxsin cinayət əməlini təsdiq edən və bu barədə qanuni qüvvəsini almış məhkəmə hökmü hələ yoxdursa, o, təqsirli -- məhkum sayılmır. Bu, həm də təqsirsizlik prezumpsiyasıdır. Bu norma hüququn da əsas təməllərindən biri sayılır".
 
Hüquqşünas fikrini belə davam etdirib ki, məmur həbs edildikdən sonra, onun övladlarının hüquq-mühafizə orqanlarında və güc strukturlarında xidmətlərini davam etdirməsi mövcud heç bir normadan kənara çıxmır: "Hüquqi dövlətlərin, o cümlədən Azərbaycan Respublikasının qanunvericiliklərinə görə, heç bir şəxs qohumluq dərəcəsindən asılı olaraq, digər bir şəxsin əməlinə görə məsuliyyət daşıya bilməz. 
 
Ümumiyyətlə, Azərbaycanda hansısa bir şəxsin hüquq-mühafizə orqanlarında, güc strukturlarında, xüsusi xidmət orqanlarında əmək fəaliyyətinə başlamasından öncə, onun yaxın ailə üzvlərinin məhkumluq tarixçəsi yoxlanılır və o, sonra işə qəbul edilir. Burada əsas məqam odur ki, bir şəxsin işə düzəlməsi öncəsi yoxlanılan məlumatlarda, sonradan, yəni, həmin orqanlarda əmək fəaliyyətinə başladıqdan sonra, dəyişiklik, daha doğrusu, yaxın qohumları arasında "məhkum" statusu alan olursa, bu halda da, hüquq-mühafizə, güc və xüsusi xidmət orqanlarında xidmət edən həmin şəxsin xidmətindən uzaqlaşdırılmasına qanunla  yol verilmir. Qısası, məmur həbs edilirsə, bunun, onun hüquq-mühafizə, xüsusi xidmət orqanlarında, güc strukturturlarında xidmətdə və ya hər hansı bir inzibati vəzifədə işləyən övladına heç bir qanuni, hüquqi təsiri yoxdur.
 
 Məsələnin daha maraqlı tərəfi isə, işin mənəvi hissəsidir. Gəlin etiraf edək ki,  reallıqda, ölkəmizin hüquq-mühafizə, xüsusi xidmət və güc strukturlarında əmək fəaliyyəti göstərənlərin mütləq əksəriyyəti yüksək vəzifəli məmur tayfasının övladları və yaxınlarıdır. Və həmin orqanlarda kasıb təbəqədən olanlar olduqca az saydadır, ümumən götürdükdə, barmaqla sayılacaq qədərdir və onlar da hakim vəzifədə deyillər. Odur ki, özümüz özümüzü aldatmamalıyıq, həqiqəti deməliyik. Həqiqət də budur ki, hüquq-mühafizə, xüsusi xidmət və güc strukturlarında işə qəbul olmaq, praktiki olaraq, kasıb balaları üçün əlçatmaz arzudur və həmin orqanlara qapılar məmur övladları və onların yaxınları üçün daha geniş açıqdır. Təbii ki, məmur övladının həmin orqanlarda işə necə düzəlməsi məsələsi, bir çox əsaslı suallar doğurur.
 
 Yeri gəlmişkən, şahidi olduğum bir məqamı qeyd etmək istəyirəm. Deməli, adicə, yerli icra hakimiyyət orqanlarının birində boş bir hüquqşünas vakant iş yeri var idi. Həmin yeri 3 il boş saxladılar və nəhayət, elə, həmin icra hakimiyyətində işləyən bir məmurun oğlu, təhsilini bitirən kimi, həmin boş vakant yerə təyin olundu. 
 
Elə, götürək Qida Təhlükəsizliyi  Agentliyini, orada boş vakant iş yerləri çoxdur. Ən çoxu da, hüquqşünaslar üçündür. Təəssüf ki, orada, kasıb təbəqənin uşaqlarının işə düzəlməsi mümkünsüzdür. Ancaq həmin iş yerləri hələ də boş olaraq qalır".
Hüquqşünas açıqlamasının sonunda şəxsi fikrini belə yekunlaşdırıb: 
 
"Şəxsi fikrimcə və reallığa uyğun olaraq, demək istəyirəm ki, korrupsiyada əli olan məmurun həbsinin, onun yaxınlarının və övladlarının vəzifədən uzaqlaşdırılması ilə nəticələnməsi, rüşvətxor və korrupsioner məmurlara qarşı yazılmamış, ancaq effektiv çəkindirici bir mexanizm ola bilər. Əgər, bu məsələyə qanunla yanaşırıqsa, onda, həmin yüksək vəzifələrə təyinatda qanunlarımız çərçivəsində şəffaflıq olmalı və təbəqələşməyə son qoyulmalıdır. Konkret desək, qanunlarımızın tələblərinə uyğun olaraq, kasıbların da övladlarının həmin məsul vəzifələrdə işləməsi təmin edilməlidir.
Yox, əgər, məsələyə mənəvi aspektdən yanaşırıqsa, onda, həmin məmurun qanunsuz yolla vəzifəyə gətirdiyi və ya məsul bir işə qoydurduğu övladının vəzifədə qalması hansı mənəviyyat, əxlaq və ədalət ölçülərinə uyğundur?!
Qaldı seçimə, onda qanunun tələbləri, ya ədalət! 
 
Bir hüquqşünas kimi deyirəm ki, qanun həmişə ədalətli olmur, ancaq ədalət qanun şəklində hakim olanda, cəmiyyət mütərəqqi, dövlətçilik isə, olduqca möhkəm olur. Ölkə başçısı möhtərəm İlham Əliyev cənablarının və xalqımızın  istəkləri də, elə, budur!”.
 
 
araz.az xəbər portalı.

Mərkəzi Bank sanki SOKAR-la yarışa girib.

ulOdnofwUN2W3Z8GwQv689UvRDo0PrdBEKn0rfgo

 

Vüqar DADAŞOV: "Olmaz ki, 436 milyon manatı azad etdiyimiz ərazilərin bərpasına yönəldək?"

 
"Dünyanın nüfuzlu "Reuters" xəbər agentliyinin verdiyi məlumata görə, ilə iki dəfə devalvasiya etmiş Azərbaycan Mərkəzi Bankı özünə, ilkin layihəsi 218 milyon avro (436 milyon manat) dəyərində olan yeni dəbdəbəli inzibati bina tikmək istəyir.
 
Əgər ilin büdcə kəsirini doldurmaq üçün, ölkə üzrə ən çox işlənən yanacaq növünün satış qiyməti qaldırılırsa, belə lazımsız, gərəksiz və ikrah hissi yaradan layihələrin icrası kimə və nəyə lazımdır axı?!" --
bu sözləri, araz.az xəbər portalına açıqlamasında hüquqşünas Vüqar Dadaşov deyib. O, Mərkəzi Bankın özünə 218 milyon avro məbləğində yeni bina tikmək planlarına münasibət bildirərkən onu da qeyd edib ki, 
bu il, həm də işğaldan azad etdiyimiz ərazilərdə quruculuq işlərinə 2,2 milyard vəsait ayrılıb: "Ümumiyyətlə, həmin vəsait bərpa və yenidənqurma işləri üçün olduqca az məbləğdir.
Olmaz ki, Mərkəzi Bankın gərəksiz yeni inzibati binası üçün ayrılmış həmin 436 milyon manat vəsait, elə, işğaldan azad edilmiş ərazilərimizin bərpasına yönəldilsin?! 
Bu kimi layihələrin icrası dövlət və xalq maraqlarına uyğun deyil və belə layihələrin icrası dayandırılmalıdır. Onların icrası üçün ayrılmış vəsaitləri isə, işğaldan azad edilmiş ərazilərin bərpasına cəmləşdirib, böyük qayıdış planını həyata keçirməliyik.
 
 
Müharibədən qalib çıxmış silahlı qüvvələrimizin maddi texniki bazasının təminatı, şəhid və qazi ailələrinin maddi və sosial həyat şəraitinin yaxşılaşdırılması vacibdir, yoxsa, yeni dəbdəbəli bina? Mərkəzi Bank niyə ar eləmir ki, səriştəsiz idarəçiliyi ucbatından baş vermiş devalvasiya nəticəsində yüzlərlə vətəndaşımız yeganə yaşayış yerindən məhrum oldular, evsiz-eşiksiz qaldılar. Yoxsa, az qala yarım milyard manatlıq yeni dəbdəbəli bu binanı, həmin evsiz-eşiksiz qalmış ailələrə göz dağı kimi tikirlər?! Bəlkə, belə göz dağı layihələri reallaşdırmaq üçün, Mərkəzi Bank SOKAR-la yarışa girib?! Yəqin, tezliklə bu sualların cavabları da ortaya çıxacaq.
Burdan Baş nazirimizə, Maliyə Nazirliyinə və Mərkəzi Bankın rəhbərliyinə müraciət edərək, bir vətəndaş kimi, bir qazi olaraq sözü gedən layihənin icrasını dayandırmağı və ayrılmış vəsaitin işğaldan azad edilmiş ərazilərimizin bərpasına yönəldilməsini daha vacib saydığımı onların diqqətinə çatdırmaq istəyirəm. Axı, Mərkəzi Bankın əsas funksiyası büdcənin formalaşması, ondan səmərəli istifadənin təşkili və maliyyə dövriyyəsinə nəzarətdir. Nəzarət isə, özünün istədiyin kimi, xalqın, dövlətin pulunu dağıtmaq demək deyil. Onun
funksiyası ölkə büdcəsinə ağırlığı azaltmaq, dövlətimizin və dövlət başçısının müəyyən etdiyi prioritet məsələlərin həyata keçməsinə kömək etməkdir, daha onun kimi, əlavə və lazımsız layihələrlə büdcəni boşaltmaq yox! Bu ölkəyə birbaşa düşmənçilikdir”. 
WhatsApp Image 2021 01 11 at 22.41.43    
araz.az xəbər portalı.

“Amnesty International” Ermənistanı cinayətkar SAYDI

gence terakti e1610617445699

“Amnesty International” təşkilatı Ermənistan qüvvələrinin zərbələri nəticəsində Azərbaycanın şəhər və kəndlərində 72 dinc sakinin öldürüldüyü 8 raket zərbəsini sənədləşdirib

araz.az   xəbər verir ki, “Amnesty International” insan haqları təşkilatı İkinci Qarabağ müharibəsində onlarla dinc sakinin ölümünü araşdırıb. Qurum bu haqda yanvarın 14-də hesabat yayıb.

Təşkilat araşdırmaçılarının Azərbaycan və Ermənistanda zərbə endirilmiş onlarla əraziyə baş çəkdiyini qeyd edir.

Qurum qeyd edir ki, müharibə zamanı dəfələrlə sıx yaşayış məskənlərinə atəş açılıb. Bununla da beynəlxalq humanitar hüquq pozulub, onlarla dinc sakin öldürülüb, yüzlərlə insan yaralanıb, evlər, vacib infrastruktur dağıdılıb.

“Dinc sakinlər öldürülüb, ailələr məhv edilib, saysız ev dağılıb, çünki münaqişə tərəfləri şəhərlərə qarşı qeyri-dəqiq silahlardan istifadə edib”, – “Amnesty International”ın Şərqi Avropa və Orta Asiya üzrə direktoru Mari Struters deyib.

Hesabatda bildirlib ki, oktyabrın 17-də Gəncədə yaşayış məntəqəsinə SCUD-B ballistik raketinin atılması nəticəsində 21 dinc sakin həlak olub, 50-dən çox sakin yaralanıb.

Oktyabrın 27-də Bərdənin Qarayusifli kəndinə kaset bombasının atılması nəticəsində beş nəfər həlak olub, 14 nəfər isə yaralanıb.

Hesabatda həmçinin bildirilir ki, oktyabrın 28-də erməni qoşunları cəbhə xəttindən 20 kilometrdən çox məsafədə yerləşən Bərdə şəhərinə bir neçə irikalibrli raket atıb. Raketlərdən biri, içərisində 72 kasset bombası olan “Smerç” raketi insanların sıx olduğu əraziyə düşüb və nəticədə 21 nəfər həlak olub.

“Amnesty International” əlavə edib ki, sentyabrın 27-də Naftalan yaxınlığındakı Qaşaltı kəndinə artilleriya zərbəsi nəticəsində bir ailənin 5 üzvü həlak olub.

“Amnesty International” Azərbaycan və Ermənistan hakimiyyətini belə hücumları qərəzsiz araşdırmağa çağırıb.

Sentyabrın 27-də başlanan, noyabrın 10-da dayandırılan əməliyyatlar nəticəsində Azərbaycan Dağlıq Qarabağın bir hissəsi və ətraf 7 rayona nəzarəti özünə qaytarıb. Ancaq qoşunların təmas xəttində Rusiya sülhməramlıları yerləşdirilib.

Sərhədlərin açılmasına, iqtisadi əlaqələrə Ermənistanla demarkasiya başa çatmadan yol vermək olmaz -- HÜQUQŞÜNAS RƏYİ

Screenshot 1 50görüş
 
"11 yanvar Azərbaycan, Rusiya və Ermənistan liderlərinin Moskva görüşündə imzalanmış Bəyannamə, sözsüz ki, əsasən, iqtisadi, humanitar və tranzit xarakterli məqsədləri ilə, siyasi nəticəyə hesablanmışdır. 
 
Bu, həm də Azərbaycanın tam nəzarətində olmayan  ərazilərimizin mərhələli şəkildə onun yurisdiksiyasına keçməsinin ilkin mərhələsidir. Təbii ki, açıq qalan suallar çoxdur, ancaq 11 yanvar Moskva Bəyannaməsinin icrası, həm də Ermənistan və Azərbaycan dövlət sərhədlərinin mümkün qədər tez zaman daxilində dəqiqləşdirilməsini olduqca vacib məsələ kimi müəyyən edir. 
 
Azərbaycan dövlətini və xalqını ilk növbədə narahat edən məsələ Ermənistanın mənimsədiyi və işğal etdiyi sərhəd boyu bəzi ərazilərimizin geri qaytarılmasıdır. Məlum Moskva razılaşması bu məsələnin tez bir zamanda həllini tələb edir.”
 
Bunu, araz.az-ın, gündəmdə olan 11 yanvar Moskva Bəyannaməsinə uyğun iqtisadi və kommunikasiya xətlərinin açılması ilə bağlı sorğularını cavablandırarkən, tanınmış hüquqşünas Vüqar Dadaşov deyib. 
 
Hüquqşünas rəy xarakterli münasibətində xüsusi olaraq onu vurğulayıb ki,
ilk növbədə, indiki şəraitdə Azərbaycan və Ermənistan dövlət sərhədlərinin dəqiqləşdirilməsi məsələsini delimitasiya yox, məhz demarkasiya (demarkasiya -- müvəqqəti sərhəd xətti -- red.) prosesi kimi həll etmək vacibdir: 
 
"Ona görə ki, Çar Rusiyası dövründə Cənubi Qafqazın inzibati xəritələri mövcuddur, hansılar ki, indiki real dövlət sərhədlərimizdən daha geniş əraziyə malik olduğumuzu göstərir və sübut edir. Bundan əlavə, SSRİ və indiki Rusiya Federasiyası arxivlərində 1922-ci ilə qədərki sərhəd xətlərini və eləcə də 1924, 1939-cu illərin sərhəd xətələrini müəyyənləşdirən xəritələr mövcuddur.        
 
Əsasən, onu da qeyd etmək istərdim ki, ümumiyyətlə, müvəqqəti sərhəd xətti -- demarkasiya hərbi termin kimi daha çox işlədilir. 1942-ci ildə ikinci dünya müharibəsi zamanında SSRİ İran, Türkiyə və Cənubi Qafqazın sərhədlərini dəqiqləşdirən xəritələr hazırlanmışdır. SSRİ daxilində həmin 1942-ci ilin inzibati sərhəd xətləri müəyyən edilərkən, bəzi Azərbaycan əraziləri Ermənistan və Gürcüstan  əraziləri kimi xəritədə göstərilmişdir. 
 
Hər bir halda, SSRİ dövründən qalan və indiki real vəziyyətə uyğun olaraq, həmin 1942-ci ilin xəritəsinə hüquqi baza kimi istinad Azərbaycan maraqlarına uyğundur. Həmin xəritədə ərazilərimiz daha geniş göstərilib və əsl həqiqətdə də, bu gün Azərbaycan Ermənistanla ilkin mərhələ olaraq, SSRİ dövrünün xəritələri ilə demarkasiya xətti müəyyən edir. Ermənistanla bütün sərhəd boyu  Azərbaycan anklavlarının Azərbaycana qaytarılmasından sonra, təbii ki, iki dövlət arasında delimitasiya prosesinə başlanıla bilər.
 
Delimitasiya -- qonşu ölkələr arasında dövlət sərhədlərinin razılaşdırılması və həmin razılaşmanın sazişlə təsdiqlənməsi və xəritələrdə göstərilməsidir. Bu isə o deməkdir ki, Ermənistan tam oraq, Azərbaycana qarşı ərazi iddialarından rəsmi qaydada tam imtina etməli, sərhədlərimizi  tanımalı və müvafiq saziş imzalamalıdır. 
 
11 yanvar Moskva Bəyannaməsindən irəli gələn məsələlərin həlli Azərbaycan Ermənistan sərhədlərinin SSRİ-nın 1942-ci il xəritəsinə uyğun olaraq, ilkin mərhələdə tam demarkasiyasından sonra həyata keçməsi Azərbaycan maraqlarına daha çox uyğundur. Azərbaycan Ermənistan arasında demarkasiya xətti müəyyən etmədən iqtisadi əlaqələrin yaradılması, sərhədlərin açılması, ümumən, iqtisadi maraqları önə çıxarmaqla, demarkasiya və yekun delimitasiya razılaşmasının süni uzadılmasına şərait və imkan  yaradar. 
 
Sərhəd məsələsinin tam həll edilməməsi, eyni zamanda da, Rusiyanın geosiyasi maraqlarına və eləcə də Ermənistanın dövlət işğalçılıq və mənimsəmə siyasətinə uyğun gəlir. Bu baxımdan, Azərbaycan  Ermənistan dövlət sərhədini SSRİ-nin 1942-ci xəritəsinə müvafiq olaraq, fiksasiya etdikdən sonra, iqtisadi əlaqələrin və sərhədlərin açılması milli və dövlət maraqlarımızın təmini deməkdir. 
 
Təbii ki, Ermənistanla Azərbaycanın dövlət sərhədinin demarkasiyası və sərhədlərimizin tam qapanması, Laçın dəhlizinə girişdə Azərbaycan sərhədçilərinin, digər müvafiq inzibati və güc orqanlarının yerləşdirilməsi növbəti addım kimi, siyasi hədəfimizə aparan əsas istiqamətdir.” 
WhatsApp Image 2021 01 11 at 22.41.43
 
araz.az xəbər portalı.

GÜNÜMÜZÜN BƏLASI: QADINA ŞİDDƏT

WhatsApp Image 2021 01 11 at 23.45.15 1

Təhsil Araşdırmalar Mərkəzi”nin bu dəfə əldə etdiyi operativ çəkiliş, qadına zorakılıq edən tipik kişi obrazı barədədir. Öncə videonu təqdim edirik:

https://www.youtube.com/watch?v=xcoc7xQyX1E

Cəmiyyətdə son zamanlar geniş yayılmış zorakılıq tendensiyasının əsas fazalarından biri, məhz, qadınlara qarşı zorakılıqdır. Bəzi kişilərdə: “Kişi qadından üstündür”, -- deyə, bir önyarğı mövcud olduğu üçün, onlar ən xırda bir anlaşılmazlıq zamanı zorakılığa və şiddətə əl atmağa meylli olurlar. Bəzən də, bunu, “yaxşı at özünə qamçı vurdurmaz” absurdizmi ilə “arqumentləşdirirlər”. 
 
Bəli, təəssüf ki, toplumumuzda “stress çıxarmağın”, uğursuzluğu “kompensasiya etməyin” ən “asan”“ən təhlükəsiz” iki üsulundan biri uşaqlara şiddətdirsə, digəri də qadınlara şiddətdir. Çöldə xırda bir məmura belə, öz etirazını bildirə bilməyən “kişi” evə gələndə isə, həqiqi mənada “başbəlasına” çevrilir.
Ümumiyyətlə, qadına şiddətin bir çox səbəbləri var. Ekspertlərin ortaq qənaətinə görə, əsas səbəblər sosial mühit, savadsızlıq, yanlış tərbiyə, psixoloji problemlər və pis xarakterdir.
 
Unutmamalıyıq ki, təhsili zəif olan mühit, mənəvi və elmi meyarları yetərsiz olduğu mühit deməkdir. Bu da, fərdlərin içindəki ülvi və ali dəyərlərin deyil, instinktiv-ibtidai xislətlərin ön plana çıxdığı bir şərait deməkdir. Bu cür şəraitdə qadına şiddət də, uşağa şiddət də, ümumiyyətlə, şiddət və onu məqbul görmə meyli də, mütləq, qabarıq olmalıdır.
 
Həmçinin, cəmiyyətdə qadın barədə aşağı və ucuz anlayışlar mövcuddur və qadın, sadəcə, “ailə qurmaq” üçün “material” hesab olunur, “yarımçıq insan” statustunda görülür. Bu cür anlayışla böyüyən bir kişi, əgər, həm də savadsız və ya psixoloji cəhətdən problemlidirsə, onun qadına qarşı nəinki hörmətsizlik, hətta fiziki zorakılıq etməsi adi, bəzən labüd haldır.
 
Psixoloji problemlər isə, mütləq həll olunması gərəkən məsələdir. Bunun üçün isə, psixoloqlara, psixoterapevtlərə, nevroloqlara müraciət etmək lazımdır. Onu da unutmamalıyıq ki, iş bəzən nəsihətdən, məsləhətdən də keçir, düzəlmək üçünsə, dərman içmək yeganə çarə olur.
 
Qadına qarşı şiddət ictimai bir bəla olduğu kimi, onu aradan qaldırmaq da, yalnız, ictimai mübarizə və kültəvi səylərlə mümkündür. Gəlin, birlikdə, pis mühiti, yanlış çevrəni dəyişək! Amma, dəyişikliyə, ən birinci özümüzdən başlayaq -- Pis xarakteri və pis psixologiyanı həmişəlik dəyişək!
 
Gələcəyə Ümidlə!
“Təhsil Araşdırmalar Mərkəzi”.

1 -dən səhifə 34

Əlaqəli xəbərlər