Leriklilər icra başçısından və deputatdan Prezidentə şikayət etdilər

1358940036_lerik-e1486043937535.jpg


 Lerikin Şivlə və Biləvər kəndlərinin sakinləri yenidən ölkə başçısına müraciət ediblər.

 Onlar yolsuzluqdan əziyyət çəkdiklərini, 3 km yolun hələ də təmir edilmədiyini bildiriblər: "Cənab prezident, problemlə bağlı bir neçə dəfə sizə müraciət etmişik. Mətbuatda da müraciətlərimiz dərc olunub. Sizə və aidiyyəti qurumlara 50-dən çox məktub, teleqram göndərmişik. Amma heç birinə reaksiya verilməyib. Görünür, məktublarımızın sizə çatmasını əngəlləyən şəxslər var. Həmin şəxslər rayon rəhbərliyinin xahişi ilə o məktubların sizə çatmasının qarşısını alırlar”.
 
Şivlə-Biləvər kəndləri həm İkinci dünya müharibəsində, həm də Qarabağ döyüşlərində aktiv iştirak edib, çoxsaylı şəhid və itkin verib. Lakin bu kəndlər hər zaman biganəlik və laqeyd münasibətlə üzləşdiklərini deyiblər:
 
"Cənab prezident, yenidən seçkiöncəsi sizə müraciət edirik. Artıq müraciətimizi rəsmi qaydada poçtla da göndərmişik. Sizin sərəncamınızla kəndimizi yeni çəkilən və əsaslı təmir edilən Noda-Şingədulan-Xanagah yolundan 3 km məsafə ayırır. Həmin 3 km yolu isə dəfələrlə kənd sakinləri öz şəxsi vəsaitləri hesabına təmir ediblər. Şivlə və Biləvər yanaşı yerləşən kəndlərdir. Lerikin bu iki ucqar kəndində 1000-dən çox sakin yaşayır. Xahiş edirik ki, müraciətimizi nəzərə alıb bu üç 3 km-lik yolun təmir olunması üçün sərəncam verəsiniz. Onsuz da rayon rəhbərliyi bizə baxmır. Hər yerdə Sizə müraciətimizi bir qrup şəxsin müraciəti kimi təqdim etməklə diqqəti problemdən yayındırmağa çalışırlar”.
 
Sakinlər prezidentə müraciətində rayonun deputatından və icra başçısından da narazılıq ediblər: "Bu adam – (söhbət deputat İqbal Məmmədovdan gedir. red) deputat seçildiyi bu 4 il ərzində bir dəfə kəndə gəlib bizi dinləməyib. Nədir bunu işi-gücü? Vəzifəsinin məsuliyyətini dərk edirmi? Eləmir, onun üçün seçici anlayışı yoxdur. İcra başçısı da baxmır heç bir xahişə. Ona görə də bu problem həll oluna qədər sizdən dəstək istəyəcəyik”.
 
Sakinlər yaxın vaxtlarda yolun çəkiləcəyinə ümidli oldularını da ifadə ediblər.
 
Qeyd edək ki, Lerikin Şivlə və Biləvər sakinləri bir neçə dəfə prezidentə müraciət ünvanlayıblar. Onlar bildiriblər ki, bu kəndləri prezident İlham Əliyevin sərəncamı ilə yeni çəkilən və əsaslı təmir edilən Noda-Şingədulan-Xanagah yolundan 3 km məsafə ayırır. Həmin 3 km yolu isə dəfələrlə kənd sakinləri öz şəxsi vəsaitləri hesabına təmir ediblər. Əsasən də yaz-yay aylarında istifadə olunan yolda yağmurlu havalarda avtomobillərin hərəkəti məhdudlaşır, günlərlə rayon mərkəzinə getmək müşkülə çevrilir. Xüsusən payız-qış aylarında bu yol istifadəsiz hala gəlir. Lerikin bu iki ucqar kəndində 1000-dən çox sakin yaşayır. Bir Milli Qəhrəmanın da bu kənddən olduğunu deyən sakinlər bildiriblər ki, rayon rəhbərliyi tərəfindən həmişə ögey münasibət görüblər. Prezidentə şikayət edən kənd sakinləri deyirlər ki, əsas yola yaxın olan bütün qonşu kəndlərin yollarına qrabil tökülsə də, Şivlə-Biləvərin 3 km-lik yolu rayonda məmurların arasında gedən daxili intriqaya görə baxımsız qalıb. Sakinlər yenə də özləri pul yığaraq, yolu təmir etməyə başlayıblar, amma vəsaitləri çatmayıb.
 
(Mənbə: Tendensiya.com)

TƏLƏBƏLƏRƏ ŞAD XƏBƏR: "Ali məktəb tələbələri üçün prezident təqaüdü artırılıb"

1515141321_iljj.jpg

Prezident İlham Əliyev Azərbaycan Respublikasının ali məktəb tələbələri üçün Prezident təqaüdünün artırılması haqqında sərəncam imzalayıb.

Araz.az-ıın xəbərinə görə, Azərbaycan Respublikasının ali məktəb tələbələri üçün Prezident təqaüdünün aylıq məbləği 2018-ci il martın 1-dən 10 faiz artırılır.

General Zakir Həsənov Rusiyanı şoka saldı: Qırmızı orduya yox dedi – ŞƏRH

1463930141_zakir-hesenov.jpg


Müdafiə nazirimizdən önəmli addım; Bu gün Cümhuriyyətimizin süqutuna səbəb olmuş  Qırmızı ordunun yaradılmasından 100 il ötür; erməni müdafiə naziri Vugen Sərkisyan Moskva, Azərbaycanın hərb naziri isə Belarus paytaxtındakı yubiley törənində – Kremlə mesaj?..

Bu gün – fevralın 23-də Rusiyada silahlı qüvvələrinin yaradılmasının 100-cü ildönümüdür. Bu münasibətlə Moskvada təntənəli mərasim planlaşdırılıb. Söhbət təbii ki, bolşevik-sovet ordusunun yubileyindən gedir. Demək, bu yubileyin Azərbaycana da dəxli var. Çünki 1918-ci ilin fevralında yaradılan bu ordu, daha doğrusu, onun tərkib hissəsi olan XI ordu cəmi bir neçə il sonra – aprelin 28-də müsəlman Şərqində ilk demokratik respublika olan Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin mövcudluğuna (AXC) son qoyub.

Müstəqilliyi o vaxta kimi artıq 20-yə yaxın dövlət tərəfindən tanınmış AXC-yə qarşı Rusiyanın bu hərbi təcavüzünün sonucu bəllidir: on minlərlə günahsız insan məhv və şurfun edildi, 23 aylıq gənc dövlət, onun paytaxtı talan olundu; Azərbaycan siyasi və hərbi elitasının, az sonra – 37-ci illərdə isə həm də ziyalı elitasının qaymağı aradan götürüldü, milli ordu buraxıldı, AXC-nin torpaqlarının bir hissəsi (Zəngəzur) Ermənistana peşkəş edildi, Cümhuriyyətin yerində formal, demək olar, suverenlik və müstəqillik atributlarından məhrum, bilavasitə Moskvadan asılı olan Azərbaycan SSR yaradıldı – tərkibində gec, 70 il sonra partlayacaq bir “mina” ilə – DQMV ilə birgə.

Təbii ki, əsas təbii sərvətimiz olan neftə və ondan istifadəyə nəzarət də bütünlüklə Rusiyanın nəzarətinə keçdi. Bu da azmış kimi, rus-alman savaşında işğalçı sovet (bolşevik) ordusunun tərkibində daha 300 min insanımızı zorən faşizm-bolşevizm davasına qurban verməli olduq. Bakı neftinin müharibənin taleyində oynadığı rol da öz yerində.

Ancaq bunun qarşılığında xalqımızın nəsibi müharibədən dərhal sonra – 40-50-cı illərdə Ermənistandan, öz dədə-baba torpaqlarından kütləvi deportasiya oldu. O, Ermənistan ki, tarixi və əzəli Azərbaycan torpaqlarında yaradılmışdı. Daha 30-40 il sonra isə Azərbaycana qarşı Kremlin erməninin əli ilə körüklədiyi və 30 ildir davam edən Qarabağ avantürası baş qaldırdı. Sonrası məlumdur…

*****

Bunları xatırlatmaqda məqsədimiz odur ki, 100 il öncəki kimi bu gün də regionu qarışdıran xarici oyunçunun və onun burdakı əsas maşasını bir daha yaxşı tanıyaq. Bu, əlbəttə ki, Rusiya və ermənilər, onların kağız üzərində olan, faktiki surətdə isə Moskvanın ucqar əyaləti olan Ermənistan adlı “dövlətdir”.

Zakir Həsənov belarusda ile ilgili görsel sonucu

Sanki tarix təkrarlanır. Təkrarlanırsa, demək, ondan yaxşı nəticə çıxarılmayıb. Hər halda, 100 il öncəki kimi, bu gün də Rusiya, onun ordusu “çağırılmamış qonaq” kimi bölgədədir (Ermənistan, Abxaziya, Cənubi Osetiya) və öz tarixi işğalçılıq missiyasını davam etdirir. Moldova və Ukraynadakı qanunsuz rus hərbi birləşmələri də eləcə.

Belə bir işğalçı ordu bu gün 100 illiyini qeyd edir. Yeri gəlmişkən, bu münasibətlə Ermənistanın müdafiə naziri Vigen Sərkisyan dünən – fevralın 22-də Moskvaya yollanıb. Rəsmi məlumatlara görə, o, Qırmızı ordunun 100 illik mərasimində iştirak edəcək. Məntiqlidir. Bu tədbirdə ermənilər, onların hərb naziri başda olmasın da, kim olsun ki?

Hərçənd bununla bağlı erməni nəşrlərinin birində – Larair.am-da Vigen Sərkisyanın Moskva səfərinə sərt etirazı əks etdirən yazı gedib. “Yeni Müsavat” xəbər verir ki, yazıda Sərkisyanın həmin mərasimə qatılması tənqid olunur, guya bu ordu “1920-ci ildə 1-ci Ermənistanın süqutuna səbəb olub” və “1-ci Respublikanın 100-cü ildönümünün qeyd olunduğu ildə Rusiya ordusunun yaradılması törəninə qatılmaq” az qala qeyri-səmimi addım kimi təqdim olunur.

Ən absurdu da budur: faktiki, heç bir müstəqilik atributu qalmayan, onların hamısını Qarabağın işğalı naminə əsas havadarı Rusiyaya peşkəş edən və könüllü şəkildə, azı 2047-ci ilədək rusun vassalı missiyasına razılaşan, xarici sərhədlərini (Türkiyə, İran) belə, Rusiya əsgərlərinin qoruduğu Ermənistanda qəfildən “1-ci Respublika” yada düşüb, müstəqillik havası oxumağa başlayıblar.

*****

Maraqlıdır ki, Vigen Sərkisyan Moskvaya yollanan gün – fevralın 22-də Azərbaycanın müdafiə naziri, general-polkovnik Zakir Həsənov Belarusun paytaxtı Minsk şəhərinə səfərə gedib. Bu barədə musavat.com-a Müdafiə Nazirliyinin mətbuat xidmətindən məlumat verilib.

Məlumatda deyilir ki, belaruslu həmkarı general-leytenant Andrey Ravkovun dəvəti ilə həyata keçirilən səfər çərçivəsində Azərbaycanın müdafiə nazirinin Belarus Silahlı Qüvvələrinin yaradılmasının 100 illiyinə həsr olunan təntənəli mərasimdə iştirakı, eləcə də bu ölkənin hərbi-siyasi və digər dövlət strukturlarının rəhbərləri ilə görüşləri planlaşdırılır. Bundan əlavə, general-polkovnik Z.Həsənovun Belarusun hərbi sənaye kompleksinə daxil olan müəssisələri ziyarət etməsi də nəzərdə tutulub.

Bu da tamamilə məntiqlidir. Ən azı o səbəbə ki, Belarus bizim mühüm silah tədarükçülərimizdən biridir və iki ölkə arasında hərb-texniki sahədə əməkdaşlıq ilbəil genişlənir. Necə deyərlər, “Dostunu göstər, deyim kimsən…”

Dünən hörmətli nazirin Belarus səfərindən dərhal sonra Rusiyaya, məlum törənə qatılmağa gedib-getməyəcəyini dəqiqləşdirmək üçün Müdafiə Nazirliyinin mətbuat xidməti ilə əlaqə saxladıq. Bəlli oldu ki, belə bir səfər nəzərdə tutulmayıb…

“Yeni Müsavat”

Tanınmış bir şəxsin — ulu öndərin qardaşı Aqil Əliyevin yaratdığı nüfuzlu biznes qurumu...

1519205284_ria.jpg


 ...Və qanunsuz, özbaşına, hegemon əməlləri ilə, «Riyad»ın adına ləkə gətirənlər

Baş ofisi paytaxt Bakının görməli yerində, Həsən Əliyev küçəsi ilə, Tbilisi prospektinin kəsişməsində yerləşən, artıq 20 yaşını haqlayan, yarandığı gündən ölkə iqtisadiyyatının tərəqqisinə töhvələr verən «Riyad Renta» MMC-nin adını eşitməyən tapılmaz. Sonralar onun bazasında birləşən «Riyad Farm», «Azintroil», «Azər Rabitə İnşaat», «Vicdan-1»... adlı özəl müəssisələr də, vaxtilə gördükləri alqışalayiq işlərlə, respublika ictimaiyyəti arasında ad çıxarıb. Qurucusu ümummilli lider Heydər Əliyevin kiçik qardaşı, görkəmli elm xadimi, akademik Aqil Əliyev olan bu nüfuzlu şirkətlər qrupu, gördüyü böyük işlərlə, ölkə hüdudlarından kənarda da, yaxşı tanınıb. Olduqca təəssüfləndirici bir haldır ki, ictimaiyyət arasında hörməti böyük olan, elm aləmində yaxşı tanınan qurucusu rəhmətə gedəndən çox keçməmiş, onun qoyub getdiyi əlaqələrin genişliyindən sui-istifadə edənlər, öz mənafeləri, şəxsi maraqları naminə etdikləri özbaşınalıqlarla, bu böyük biznes şəbəkəsinin nüfuzuna da böyük zərbələr vurmağa başladılar. Bu barədə ölkə mətbuatı da, yuxarıların adıyla edilən çoxsaylı təhdidlərə baxmayaraq, sensasion xəbərlər dərc etməyə start verdi — yazılanların yalan olmadığı da, çox keçməmiş təsdiqini tapdı. Haqqında yazılan tənqidlərin sayının günü¬gündən çoxalması isə, getdikcə, «Riyad»ın nüfuzuna daha sarsıdıcı zərbələrə çevrildi.

46bc0f83-3582-49e7-8ade-5b0117e5ca33.jpg

39e7d7ba-b814-4d78-931b-63ec96cd5bbf.jpgBu gün yazılanlarda göstərilənlər də, sübuta ehtiyacı olmayan aksiomaya bənzəyən həqiqətlərdi və çox təəssüfləndiricidir ki, bütün bunlar, tanınmış bir şəxsin yaratdığı nüfuzlu bir biznes qurumu adına ləkədir. Bu yerdə, onu da qeyd etməyi vacib bilirik ki, bütün bu xoşagəlməzliklərin bağışlanmaz günahkarları, hazırda “Riyad”da bütün səlahiyyətləri heç bir qanun çərçivəsinə sığmayan acgözlüklə qamarlayanlar — geniş maliyyə imkanlı bu biznes şəbəkəsində rəhbərliyi min bir hiylə ilə tam ələ keçirən, daha səlis desək, «hazıra nazir olan» təsisçi və pay sahiblərindən biri İlham Almas oğlu Məmmədov, «Riyad»ın əsas rəhbəri, təsisçisi və pay sahibi, Aqil Əliyevin oğlu İlqar Əliyevin şəxsi nümayəndəsi və şirkətin hüquqşünası İlham Qurbanov, o cümlədən, onların ətrafındakı amansız «qoçu dəstəsində» cəmləşənlərdi. Bütün bunları, burada ağlasığmaz zorakılıqlara məruz qalanlar da, burada baş verən qanunsuzluqların seyrçi şahidi olanlar da, ürək ağrısı ilə, dönə¬dönə vurğulayırlar. Bu dəstədə birləşərək, başları üstündəkilərin fitvalarından ruh alıb, «ipə¬sapa yatmayanların» — sonralar burada böyük vəzifə, səlahiyyət sahibi olan Bəhruz Sadıqovun, Alim Hüseynovun, sabiq «kqb»çi polkovnik Şahin Məmmədovun, «Baba» ləqəbli Ağaların, adı qardaş Türkiyə Cümhuriyyətində törədilən bir¬sıra dəhşətli cinayətlərdə hallanan, İlham Məmmədovun planı əsasında, qaçaraq «Riyad»da özünə sığınacaq tapan «PKK»¬çı Yaşar Babataşın və digərlərinin özbaşınalıqları, qanun çərçivəsinə sığmayan hegemon əməlləri barədə də, çox deyilib, çox yazılıb. Bütün bunlar əsl biabırçılıqdır: Onlar buna yol verməklə, həm özlərinin, həm də bu böyük biznes şəbəkəsinin nüfuzlarını zərbə altında qoyduqlarını, sanki başa düşmək istəmirlər. Görünür, “Riyad”ın əsas rəhbərinin, birbaşa şirkətin nüfuzuna tuşlanan sarsıdıcı zərbələrə çevrilən bu biabırçılıqlardan xəbəri olmur və törədilənlər barədə, o, xəbərdar edilmir. Çünki «Riyad» olduqca böyük bir  qurumdur, əlaqələrini daha da genişləndirmək üçün, rəhbəri çox vaxt xarici ölkələrdə olur. Yəqin, elə, bu səbəbdəndir ki, «Riyad»ın bu əsas problemləri ilə məşğul olması, vaxtı çərçivəsindən kənardadır. Onu da bildiririk ki, adlarını yuxarıda çəkdiyimiz «qəhrəmanların» qanunazidd əməlləri barədə ölkə mətbuatının   məlumatı az deyil. Bu qanunsuzluqlar və özbaşınalıqlar barədə bizim əlimizdə də xeyli material var. Tezliklə həmin faktlar əsasında yazılmış geniş yazılarımızı dəyərli oxucularımızın diqqətinə çatdıracağıq​. Hamını düşündürən bir çox suallara ətraflı cavab tapmaq üçün, araşdırmalarımızı da, sonadək davam etdirəcəyik. 
«Araz» Media Qrupunun və araz.az saytının araşdırma qrupu

"Hamilə qadınların qarnına biz soxdular, içalatlarını çıxartdılar" — Xocalı şahidi

1519328105_xocali-facisi.jpg


 Müharibə görmüş, onun qurbanına çevrilmiş, həyatında unudulmayacaq iz buraxmış və bu səbəbdən ağır həyat şəraitində yaşayan insanların taleləri bir-birinə bənzəyir.

Hansını dindirsən, sanki qərtmək bağlamış yaralarını qurdalayıb yenidən qanadır, qurumuş göz yaşlarını yenidən axıdır, zəif döyünən ürəyini həmin günlərə geri qaytararaq yenidən sürətlə döyünməsinə səbəb olarsan.

Sualı vermədən öncə hansı mövzu ilə bağlı danışacağını bildikdə, əllərinin buza döndüyünü, ötən 26 ilin acı, faciəli günlərinin solğun bənizinə həkk edildiyini hiss edərsən.

O, Xocalı faciəsini saçının telinə, aldığı nəfəsinə, sümüyünün iliyinə qədər hiss edən, yaşayan, həmin qanlı gecədə evindən didərgin düşən, övladını şəhid verən, günlərlə ac-susuz qalan və nəhayət, erməni cəhənnəmini yaşayan insanlardan biridir.

Bizim nə üçün gəldiyimizi bildikdə, səhhətində ciddi problemlərin olduğuna görə təkidlə danışmaq istəmədiyini bildirdi.

Sonradan qonaq olduğumuzu, bu qədər yol qət edərək onunla həmsöhbət olmaq üçün gəldiyimizi bildikdə, sanki ürəyi dözmədi və öz evinin qapısını üzümüzə açdı.

Çox həyəcanlı olduğunu və durumunun yaxşı olmadığını vurğulayan müsahibimiz sualları verdikcə, həmin günləri yenidən yaşadarkən səhhətini nəzərə almağımızı xahiş etdi.

59 illik ömründə iki dəfə evindən didərgin düşmüş, Xocalı faciəsində sağ əlini itirmiş və səkkiz yaşlı körpə qız övladını şəhid vermişdi.

Hələ ana olarkən xəyalları vardı - oğul evləndirib, qız köçürmək. Lakin həyatının uğursuz olduğunu və Allahın da yadından çıxdığını deyən Aidə Rzayeva danışarkən göz yaşlarını saxlaya bilmir, tez-tez ürəyini tutur və əli ilə ovxalayırdı.

Həyatın yorduğu bu qadın müsahibə müddətində fotolarını çəkməməyimizi istədi, biz də onun bu istəyinə qarşı çıxmadıq.

Müsahibimiz Xocalı faciəsinin canlı şahidi olmuş və bu faciənin qurbanlarından birinə çevrilmiş 59 yaşlı Rzayeva Aidə Bəhram qızıdır:

– Aidə xanım söhbətə başlamamışdan öncə bildirdiniz ki, iki dəfə sürgün həyatı yaşamısınız...

– Əvvəl Xankəndidə yaşamışam. 1988-ci ildə bizi oradan sürgün etdilər. Sürgündən sonra Xocalıya gətirib “finski ev”lərə (taxtadan hazırlanmış evlər) yığdılar. Orada dörd il yaşadıq. Dörd ildən sonra – 1992-ci il fevral ayının 25-dən 26-na keçən gecə ermənilər Xocalı qətliamını törədib, şəhəri işğal etdilər.

Həmin gecə səkkiz yaşlı qızım meşədə güllə yarasından şəhid oldu və həmişəlik orada qaldı. Meyitinə belə yaxın dura bilmədim (ağlayır).

18 yaşlı əmim oğlu (Qasımov İldırım - red.) girov düşdü. İndi nə dirisindən, nə də ölüsündən xəbərimiz var. Eh, həmin vaxt itkilərimiz çox oldu. Bakıya gətiriləndən sonra – 26 ildir ki, Pirşağa kəndi Qızılqum qəsəbəsində, Xocalıdan didərgin düşmüş insanların məskunlaşdığı bu sanatoriyada yaşayırıq.

Ağır xəstəyəm. Həmin faciədən bir müddət sonra şəkər xəstəliyindən gözlərim tutuldu. Övladlarımın köməyi ilə dörd dəfə İrana gedərək müalicə aldım. Həmin müalicələr qismən təsirini göstərdi, indi zəif də olsa, görə bilirəm. 

– Xocalı faciəsindən 26 il ötür. Həmin günləri necə xatırlayırsınız?

– Çox pis. Hər il soyqırımı ərəfəsində bütün bədənim əsir. Evdəkilər məni televizora baxmağa qoymur. Çünki şəkər xəstəsi olduğuma görə həmin kadrları izləyərkən həyəcanlanıram və şəkərim qalxır. Faşistdən də betər olan ermənilər qızlarımıza, gəlinlərimizə zülüm verdilər, hamilə qadınların qarnına biz soxdular, içalatlarını çıxarıb, çölə tökdülər.

Cavan oğlanlarımızın başlarını erməni qəbirlərinin üzərində kəsirdilər. Bunların hamısının canlı şahidi olmuşam (danışarkən ürəyini ovxalayır). Həmin gecə elə zülmət idi ki, danışmaqla qurtarmaz. Allah o günü heç kimə göstərməsin. Onu unutmaq mümkün deyil. İcra başçımız Elman Məmmədovun anasının başına elə oyunlar açmışdılar ki...

– Nə etmişdilər?

– Nə sən soruş, nə də mən deyim. Danışılası deyil. Meşədə heç kim bir-birini tanımırdı. Ana balanın, bala atanın meyitinin üstündən keçirdi. Hava soyuq bıçaq kimi adamın ayağını kəsirdi. Sonradan don vurmaya görə bir çoxlarının ayaqları əməliyyat edilərək kəsildi.

– Bayaq qeyd etdiniz ki, səkkiz yaşlı qız övladınız meşədə güllə yarasından şəhid oldu (Sualı tam verməmiş danışmağa başlayır)...

– O, ən ağrılı yerimdir (Həyəcandan əlləri əsir, su içərək söhbətinə davam edir). Övladım Xankəndidə yaşayandan bəri qorxudan qan xəstəliyinə tutulmuşdu. Xocalı qırğınından sonra meşədə ona güllə dəydi və şəhid oldu. Meyiti elə oradaca qaldı, götürə bilmədik.

– Geri qayıdaraq onu xilas etməyə çalışdınızmı?

– Bəli. Oraya qayıtdıq, lakin gec idi. Artıq dünyasını dəyişmişdi. Elə bir vəziyyət idi ki, özümü, digər uşaqları güclə daşıyırdım. Onu necə daşıyacaqdım? Zatən ölənlərin hamısını meşədə qoyub-gəlirdilər.

– Meşədə öldürülənlər çox idi? 

– Meyitlərin sayı-hesabı bilinmirdi. Ağ qar al qırmızı qana boyanmışdı. Buna baxmayaraq, heç Xocalıya görə soyqırım elan olunmamışdı. Halbuki şəhərin yarısı qırılmışdı. Erməninin bizə çəkdirdiyi əzabları heç “nemes”lər də kiməsə çəkdirməyib (əsəbləşir).

İnsanların dişlərini çıxarır, barmaqlarını kəsirdilər. Bu ərazidə girov düşənlər də yaşayır. Onları danışdırın, sizə hər şeyi danışacaqlar.

– Həmin evlərə getdik. Bildirdilər ki, səhhətləri ağır durumda olduğuna görə danışmağa taqətləri yoxdur.

– Oğul, daha necə olmalıdır ki? Sağ qaldığımız üçün Allaha şükür edirik. 26 ildir ki, fevral ayı gələndə eyni fikirləri, sözləri təkrarlayırıq. Həmin kadrlar yenidən gözlərimiz önündə canlanır.

Deyirik ki, ay Allah, o günlər getsin, bir də gəlməsin. Heç düşmənimizin də həmin günləri yaşamasını istəmirik (qürurlu bir tərzdə əllərini göyə qaldırıb, Allaha dua edir).

– O günləri yuxunuzda görürsünüz?

– Çox olub. Xankəndindəki köhnə evlər, yollar, gördüyümüz işlər... Mən orada ayaqqabı fabrikində işləmişəm. Maaşımla ev də almışdım. 15 il həmin fabrikin fəxri işçisi olmuşam.

– Bəzi adamlar deyir ki, ermənilərlə bizim aramız həmişə yaxşı olub. Bu fikrə münasibətiniz necədir?

– Razıyam. Onlarla yaxşı münasibətlərimiz olub. Heç vaxt inanmazdıq ki, o alçaqlar başımıza bu oyunları gətirəcək. Bu faciəni onlar rusların 366-cı motoatıcı alayının zirehli texnikası və hərbi heyətinin dəstəyi ilə həyata keçirdilər.

Erməni kimdir və nə millətdir ki, öz gücləri hesabına bunları etsin? Qorxaq və şərəfsizin biridirlər! 

– Bu faciə anidən və xəbərsiz həyata keçirildi... (Sözümü kəsir)

– Bilirsiniz, bu atışma hər zaman olurdu. Buna artıq öyrəşmişdik. Elə bildik, budəfəki də eyni vəziyyətdir. Gördük ki, yox, bu, o deyil.

Kim qaçıb canını qurtara bildisə, yaşadı, bilməyənlərin yarısını evlərində, yarısını meşədə qırdılar. Elə adamlar olurdu ki, azır və 4-5 gündən sonra gəlib bizi tapırdı. Meyitlər tanınmaz hala gətirilmişdi.

– Canlarını xilas edə bilənlər sığınacaq kimi haraya yerləşdirildi?

– Ağdamın Şelli adlanan bir kəndi var idi. Bizi orada qarşıladılar və hamımız müvəqqəti olaraq orada sığınacaqla təmin edildik. Daha sonra isə Bakıya – indiki yaşadığımız əraziyə gətirildik. Elə 26 ildir ki, bax, bu dənizin qırağında çürüyürük (köks ötürür). 

– Bakıya gəldikdən sonra çətinlikləriniz oldu?

– Biz adi çöp də gətirməmişdik. İndi yaşadığım bu evin içi boş divarlardan ibarət idi. Bakı camaatı sağ olsun. Bizə çox kömək etdilər. Kimisi qab-qacaq, kimisi yemək, kimisi ərzaqla təmin edirdi.

Bayramlarda belə bizə qonaq gələrdilər, danışıb dərdləşərdik. Onların etdiklərini heç bir zaman unutmaq olmaz. 

– Bəs indi sizə baş çəkirlər?

– Əvvəlki kimi yox. Amma bayramlarda, faciənin ildönümündə gəlib yad edirlər. Yenə də sağ olsunlar.

– Burada neçə ailə məskunlaşdı? Yadınızdadır?

– Bir onu bilirəm ki, xeyli ailə var idi. Mən üç oğlumla gəlmişdim. Böyüdükdən sonra öz gücümüzə əlavə otaqlar tikib, ayrı-ayrılıqda yaşadıq.

– Sağ əlinizin barmaqları yoxdur. Bu, həmin faciəvi gecədə olub?

– Ermənilərin “QRAD” tipli raketinin gülləsi qoluma dəymişdi. Bir də baxdım ki, barmaqlarım yoxdur, yerinə ət sallanır. Tez ətrafımdakı insanlar qolumu sıxıb, qanı dayandırdılar. Ağdamın Şelli kəndinə gəldikdən sonra həkimlər əməliyyat etdi.

– Ailənizdə sizdən başqa yaralanan oldu?

– Oldu. Güllə kiçik oğlumun kürəyindən girib, sinəsindən çıxmışdı. Xocalıdan gələnlərin əksəriyyəti bu vəziyyətdədir. Heç kim deyə bilməz ki, durumum yaxşıdır. Hamısı imkansız, xəstə, yaralı...

– Xocalıdakı şəraitiniz necə idi?

– Çox gözəl. Demək olar ki, orada heç nəyə pul xərcləmirdik. Özümüz əkir, özümüz becərirdik. Yalnız çaya pul verirdik. Torpağımız qızıl idi. Yoxsa ki, buradakı durum nə yaşayışdır, nə həyatdır? (heyifsilənir).

Orada hər cür şəraitimiz var idi. Yediklərimiz də təbii məhsullar idi. Düzdür, bugünkü gündə də dövlətimiz bizi unutmur. Lazımınca kömək göstərir. Buna görə də ölkə başçısına təşəkkür edirik. Allah ona can sağlığı versin. Torpaqlarımızın geri qayıtması üçün çox çalışır.

– Xocalının geri qayıtması ilə bağlı ümidiniz var?

– Bəli, həm də çox. Elə indi desələr ki, Xocalı geri qaytarılır, canla-başla öz yurduma geri qayıdaram.

Oxu.az

10 -dən səhifə 46

Əlaqəli xəbərlər